Flankkaalheid: Rhodesian Ridgeback Jua

image by WebDog image by WebDog image by WebDog

Onlangs zag ik deze 6-jarige Ridgeback voor de jaarlijkse enting.De eigenaar vertelde dat Jua sinds enige tijd een kaalheid  aan beide zijden vertoonde. Deze kaalheid noemen we flankkaalheid. 

Klinisch beeld: kenmerkend is een pleksgewijs kale huid, meestal gepigmenteerd (zwart), duidelijk begrensd. De plekken breiden zich vaak wat grillig uit, met name in het flankgebied (zijkant buik) vaak symmetrisch en er is geen sprake van jeuk of een ontsteking. De plekken kunnen zich uitbeiden naar boven (dorsaal) en naar voren (craniaal), meestal niet verder dan de schouderbladen. Na volledige genezing laten de plekken geen littekens achter.

Vaak (dus niet altijd) is flankkaalheid seizoensgebonden. De kaalheid treedt dan vooral 's winters op, met name tussen november en april. 's Zomers is er verbetering of volledig herstel.

Deze huidklacht komt voor bij o.a. de Boxer, Rhodesian Ridgeback en Wetterhoun. De klachten beginnen meestal als de hond, reu of teef, tussen de 3 en 6 jaar oud is.

De oorzaak is onbekend, vermoedelijk is het hormonaal. Door gebrek aan zonlicht in de winter en een tekort aan het hormoon melatonine verslechtert de functionaliteit van haarfollikels in het flankgebied, waardoor (lokaal) haaruitval optreedt. Bij klinische verschijnselen van hypothyreodie moet zeker een T4 bepaling in het bloed gedaan worden om dit (problemen met de schildklier) uit te sluiten.In een ver gevorderd stadium komt het ook bij de ziekte van Cushing voor.

De behandeling van de flankkaalheid bij Jua bestond uit het in tabletvorm toedienen van het hormoon melatonine totdat de haargroei weer duidelijk zichtbaar wordt. In de meeste gevallen is een behandelingsduur van minimaal 2 maanden noodzakelijk. Haar kale plekken zullen ook minder worden als de zon weer meer gaat schijnen!

De effecen van kunstmatig daglicht behandelingen zijn niet duidelijk. Om de kale plekken tegen de gure winterkou te beschermen en daarmee (hopelijk) te voorkomen dat er een sterke vermindering van de huiddoorbloeding als complicatie optreedt, wordt geadviseerd om de hond gedurende de winter een dek te laten dragen.