Patiƫnt van de maand Mei:

Pluis thuis op de bank Pluis op weg naar huis Links ziet u een gezonden alvleesklier en rechts de ontstoken afvleesklier

Poes Pluisje pancreatitis.

Stukje eigenaar

Pluisje is een actieve, gecastreerde kater van bijna 4 jaar oud. Hij is bij ons sinds hij bijna 5 weken oud was (wij zijn een pleeggezin voor moederpoezen en hun kittens voor het dierenasiel HoKaZo in Uden).

Het viel ons op dat hij enkele dagen een gedeelte van zijn natvoer liet liggen. Dit is natuurlijk in het verleden vaker voorgekomen. Maar op een ochtend sprong hij van ons bed af een begon vocht/speeksel over te geven. Dit herhaalde zich enkele keren op die ochtend. Daarbij kwam dat hij niet naar buiten wilde en op het bed in een apathische houding bleef zitten. Ook eten wilde hij niet.

Wij wilden het een dag aankijken, hem met rust laten en afwachten of het uiteindelijk beter zou gaan met hem.

De volgende dag was er geen verandering in zijn houding en hij bleef verder af en toe overgeven. Ook hadden wij het idee dat hij nog apathischer dan die dag daarvoor was en niet reageerde op ons. Hij was niet "ons" Pluisje zoals wij hem kennen. Toen hebben wij toch maar voor de zelfde dag een afspraak bij de dierenarts gemaakt. Daar aangekomen constateerde Douwe dat Pluisje verhoogde temperatuur had en zijn buik dik en vast aanvoelde. Douwe wilde hem nog verder afluisteren met de stethoscoop, maar Pluisje was te hard aan het spinnen.

Pluisje kreeg spuitjes tegen de misselijkheid en antibiotica. Ook kregen wij een kuur antibioticatabletjes mee.

Pluisje zou zich binnen hooguit twee dagen beter moeten voelen anders zou de dierenarts verder onderzoek moeten doen.

De volgende dag hadden wij het gevoel dat het nog slechter met Pluisje ging. Hij had verder nog steeds niets gegeten en/of gedronken. De dierenarts gebeld en wij mochten direct met Pluisje naar de praktijk komen.

Douwe vertelde ons dat het beste voor Pluisje zou zijn om hem in de praktijk/kliniek te houden omdat Pluisje uitdrogingsverschijnselen had en hij hem met speciaal voer zou voeren.

Ook wilde Douwe bloed bij Pluisje afnemen en naar het laboratorium sturen omdat hij de sterke verdacht had dat Pluisje een ontstoken alvleesklier zou kunnen hebben. In iedere geval wilde Douwe hem alvast op Pancretitis behandelen. Achteraf gezien een goed besluit want enkele dagen later bleek uit de uitslag van het laboratorium dat Pluisje inderdaad aan Pancretitis lijdt.

Douwe en zijn team hebben Pluisje enkele dagen moeten dwangvoeren en met medicijnen moeten behandelen en uiteindelijk begon Pluisje weer uit zich zelf te eten.

Wij mochten hem naar bijna 5 dagen gelukkig weer mee naar huis nemen. Pluisje was een stuk afgeslankt en nog een beetje suf maar thuis aangekomen had hij alweer praatjes en wilde graag eten.

Pluisje is nu (bijna een week later) nog niet helemaal de oude maar hij eet goed en is ook al weer een paar keer kort buiten in de tuin geweest om de katten uit de buurt te laten weten dat hij er weer is.

Over een tijd wil Douwe graag nog een keer het bloed van Pluisje onderzoeken om te kijken of hij eventuele verdere medicatie nodig heeft.

Wij zijn Douwe en zijn gehele team heel dankbaar dat ze zo snel reageert hebben en Pluisje direct goed behandeld en verzorgd hebben.

Monika en Peter van den Tillaard uit Uden.

 

Douwe Akkerman

Op 15 april kwam Pluisje bij ons op consult. Klachten: sedert 2 dagen ziek, niet eten, braken, geen ontlasting.

Lichamelijk onderzoek: Temp. 39.5, bij buikpalpatie nogal pijnlijk vlak achter de borstkas.

Behandeling: symptomatisch met antibiotica en cerenia( antibraakmiddel).

De volgende dag (zaterdag!) geen enkele verbetering. Middels een eenvouding in huis bloedonderzoek konden lever en nierklachten uitgesloten worden. Alleen het glucosegehalte (18 mmol) was veel te hoog. Door de symptomen, het lichamelijk onderzoek en het hoge glucosegehalte was er de verdenking op pancreatitis. Dit is hezelfde als alvleesklierontsteking.

De pancreas(alvleesklier) is een kleine klier die vlak achter de maag tegen de dunne darm ligt. Deze klier zorgt voor de suikerhuishouding in het lichaam middels het produceren van insuline en verder voor de produktie van zgn. verteringsenzymen die nodig zijn om het voedsel te verteren. De pancreas is een heel gevoelig orgaan, een ontsteking is heel pijnlijk.

Uit het naar een laboratorium opgestuurde bloed bleek inderdaad dat de Specifieke feline pancreas lipase waarde (Spec fPL)  veel te hoog was. Dus werd vermoeden bevestigt.Ook de bilirubune(galkleurstof) waarde was te hoog. Dit is te verklaren doordat de galgangen voor de afvoer van gal thv. de pancreas in de dunne darm uitkomen.

Deze patienten hebben intensieve zorg nodig omdat ze voor langere tijd niets tot zich nemen. Deze zorg bestaat altijd uit vochttoediening en dwangvoeren.Verder komen in aanmerking  pijnstilling, antibraakmiddel, prednison,antibiotica. Omdat een pancreatitis ook kan ontstaan tgv. een immuunreaktie wordt prednison gegeven, bij een ontsteking antibiotica.

Hoelang dit allemaal gaat duren is moeilijk te voorspellen. Gelukkig ging Pluis na 4-5 dagen weer  eten, zodat ze toen snel naar huis kon gaan.